De rechtse student op de linkse universiteit

De meeste studenten hebben op 15 maart hun stem uitgebracht op D66 of GroenLinks. Het wordt als vanzelfsprekend beschouwd dat de studentencultuur sinds jaar en dag verweven is met progressieve opvattingen en een voedingsbodem vormt voor protest. Is de universiteit werkelijk zo’n bakermat voor linkse idealen? Hoe ervaren studenten met een rechtspolitieke voorkeur de linkse monocultuur op de universiteit? Geestdrift deed een steekproef en vroeg het enkele rechtse studenten.

Door: Roos Barends

Volgens Carola Dieudonné is wel degelijk sprake van een linkse monocultuur op universiteiten. Ze studeerde Slavisch in Groningen en studeert tegenwoordig Russische en Euraziatische studies in Leiden. Daarnaast zit ze in de Raad van Advies van Forum voor Democratie. Ze stelt: “Op bepaalde universiteiten is er nog wel sprake van een linkse monocultuur. Aan de UvA krijg je al snel te maken met social justice warriors. Daar is het cultureel-marxisme nog flink aanwezig. Dat is te zien aan al die vrouwen- en genderstudies, de diversiteitscommissies en de diversity officers, de pseudowetenschap over ‘blanke erfschuld’, de safe spaces, de genderneutrale wc’s en meer van die geldverslindende flauwekul.

Hoewel linkse overtuigingen op de universiteit overheersen, betekent dit volgens Wouter Kuijl, student Geschiedenis aan de UU, niet direct dat het controversieel is om rechts te zijn: “Persoonlijk voel ik mij geen buitenbeentje en ik heb niet het idee dat ik mijn mening moet aanpassen. Eerlijk gezegd ben ik eerder rechtser geworden door de linkse cultuur op de uni, omdat ik er een zeker genoegen in schep om me juist rechts te uiten als ik omringd ben door linkse mensen.”

Patrick Vermeulen, een onlangs afgestudeerde rechtenstudent die Forum voor Democratie heeft gestemd, stelt dat monocultuur wel een erg groot woord is: “Het hangt er vanaf waar je gaat kijken. Bij de geesteswetenschappen is het denk ik het sterkst aanwezig, aangezien wij bezig zijn met de menselijke dimensie. Bij de meer exacte wetenschappen doet politieke ideologie er veel minder toe. Fysieke stoffen en cijfers gedragen zich hetzelfde onder links of rechts.” Zelf is hij wel tegen de linkse dominantie op de universiteit aangelopen: “Tijdens mijn eigen master kregen we van een docent een pleidooi over het gevaar van de opkomst van populisme. Dan zit je daar, als kersverse FvD-stemmer, terwijl je leraar suggereert dat zulke partijen het verval van de beschaafde wereld zullen betekenen.”

“Het projecteren van eigen gelijk, onder het mom van het goede, is de kerneigenschap van links”

De studenten met rechtse voorkeuren houden er andere idealen op na dan die geventileerd worden binnen de dominante linkse cultuur van de universiteit. Carola vertelt dat Forum voor Democratie voor haar anders is dan andere partijen: “De meeste partijen draaien om de belangrijke onderwerpen van deze tijd heen en doen niets anders dan pappen, nathouden en vooral niet naar de toekomst kijken. FvD schuwt problemen niet.” Dit verschilt volgens haar fundamenteel van de linkse benadering van grote problemen: “Over het algemeen staat voor linkse mensen een aantal dingen op voorhand vast: de EU, de euro en de open grenzen zijn goed, Rusland is de boeman, en diversiteit betekent kracht.”

Patrick sluit zich bij Carola aan: “Rechts is naar en links is lief. Onder rechts worden bijvoorbeeld conservatieven, nationalisten, fascisten maar ook liberalen geschaard. Ik identificeer mij als onderdeel van de laatste groep. Dit verrast mijn medestudenten vooral. FvD figureert in hun koppies als de ‘PVV light’, met onze lavendel mooiboy als grote leider. Ik krijg soms wat onbegrip te verduren. Interesseert me niet al te veel. Ik ben een politiek dier. De meeste mensen zijn dat niet en kiezen voor lui omdat die gezellige dingen zeggen of omdat ze sympathiek overkomen.”

Wouter stelt dat hij zichzelf als rechts ziet omdat hij zich simpelweg niet in links kan vinden: “Een ‘vredesmacht’ zoals de SP dat wil is een gigantische middelvinger naar Defensie en de bevolking, en ik ben sceptisch over een Europees leger. Daarbij komt, misschien cliché, dat ik geloof in de maakbaarheid van de mens, en dat het belangrijk is dat je je met eigen middelen en kunnen moet redden. Ten tweede heeft rechts een duidelijke visie op Defensie die mij zeer aanstaat, vergroting van het budget bijvoorbeeld. Ten derde vind ik de normen en waarden die zij aanhangen belangrijk.”

“Zet Klaver voor de gein tegenover Baudet, natuurlijk neem je de eerste dan meer serieus”

Dat de overheersende linkse tendens op de universiteit niet aansluit bij de overtuigingen van deze studenten staat vast, maar is het kwalijk dat de universiteit zo links is? Patrick stelt dat de universiteit en linkse idealen logischerwijs verbonden zijn: “Het projecteren van eigen gelijk, onder het mom van het goede, is de kerneigenschap van links. Het zal je dan ook niet verbazen dat de universiteit grotendeels links is.” Soms slaat dit volgens Patrick echter wel erg ver door: “Van die genderstudies. Daar heb je ook masters van. Ga daar eens naar Googlen: je lacht en schrikt je rot. Naar mijn idee is dat politieke ideologie vermomd als wetenschap. Dit wordt onderwezen op universiteiten. Dit wordt door de Nederlandse belastingbetaler betaald.”

Carola vertelt: “Lange tijd waagde je je op glad ijs als je buiten de gebaande paden dacht. Maar ik zie het als de laatste stuiptrekkingen van een voorbij tijdperk. Een aantal medestudenten staan nog kritisch tegenover ‘rechts zijn’, hoewel dit aantal heel snel aan het afnemen is. Je ziet dat sommige medestudenten het binnenskamers wel met me eens zijn, maar er nog niet voor uit durven te komen. Dat is gewoon een kwestie van tijd.”

Wouter denkt dat de linkse dominantie onoverkomelijk is: “Natuurlijk zou het nu ideaal zijn om te betogen dat we dichter bij elkaar moeten komen voor discussie, maar zo makkelijk is dat niet, omdat links zo ontzettend in de meerderheid is en het daarom maar de vraag is of we daar een rechtse speld in kunnen krijgen. Daarnaast helpen de figuren die met de beide partijen geassocieerd worden ook niet bepaald. Zet Klaver voor de gein tegenover Baudet, natuurlijk neem je de eerste dan meer serieus.” Stiekem hoopt  Wouter dat de Universiteit van Leiden, waar hij na zijn bachelor zijn studie zal voortzetten, wat rechtser zal zijn dan onze eigen Utrechtse linkse enclave.