Ik ben boos. Het borrelt, het broeit – Buma beweerde bedwelmd door macht twee dagen na de bordesfoto de uitslag van het referendum over de sleepwet te negeren. Dit is de druppel. Al sinds de verkiezingsperiode kan ik mensen wiens naam met Syb- begint niet uitstaan. Ik heb nachtmerries over het naakt zingen van het volkslied voor de klas en ik begin te zweten als ik een felle groene kleur zie. Het allerergste vind ik nog dat ik mijn ouders, die CDA gestemd hebben, niet meer in de ogen kan kijken. Nu zit hij in de regering en wordt het hoog tijd dat ik mijn gevoelens kanaliseer.

Door: Amber Striekwold

Aanleiding voor deze Driftkop was het moment waarop Sybrand ‘Zoals de wind waait, waait mijn rokje’ Buma, besloot de kern van verkiezingscampagne bij de eerste gelegenheid die hij kreeg in de steek te laten. Van ‘politici moeten naar de burger luisteren’ naar  ‘laten we de uitslag van het referendum verduisteren’. Het past daarentegen wel bij de uitspraak die hij doet in zijn boek Tegen het cynisme waarin hij waarschuwt voor een ontaarde vorm van democratie: een ochlocratie. Vertaald: ‘Heerschappij van het gepeupel’. Heel verbaasd ben ik dus ook niet over deze uitspraak van Buma over het referendum. Geïrriteerd en ontsteld door hypocrisie en overduidelijke campagneretoriek ben ik wel.
Tijdens zijn campagne wist Buma goed het volk naar de mond te praten met uitspraken waar ik mijn vraagtekens bij zet. In het Carré-debat beweerde hij dat negen op de tien nederlanders het verval van normen en waarden het grootste probleem van Nederland vindt.  Dat vind ik nogal een aantal, ik vraag me dan ook af waar die mensen zitten. Blijkbaar overal, want 90%  zijn heel wat Nederlanders. Ik ga nu niet de factchecker uithangen – laten we kijken hoe Buma dit denkt op te lossen. Door het probleem te analyseren en constructief beleid te voeren? Nee hoor. Hij haalt zijn EHBO-koffertje vol neo-conservatieve populistische retoriek met symboolpolitieke doekjes voor het bloeden erbij. Zoals het leren van het volkslied op school – want dat patriottische Amerikaanse model is heel Nederlands. En ook het keihard aanpakken van de directe bedreiging op onze Nederlandse identiteit: de Islam en de vluchtelingenstroom. Vreemd genoeg wordt er niet geïnvesteerd in educatie die burgers opleidt en in wetenschappelijk onderzoek.
Deze 90% vindt het schijnbaar eveneens zorgelijk dat er in de klas geen respect meer is voor de leraar. Er moet dus weer ruimte komen voor orde en gezag. Voor ‘Ja, meneer’, ‘Is goed, meneer’. Het oude stokpaardje van de normen en waarden werd tijdens Buma’s campagne weer van stal gehaald en verstevigd met redelijke paternalistische retoriek. Zo moeten wij Nederlanders echt wel eigen risico blijven betalen – en is deze nu zelfs opgehoogd – omdat wij ons heel goed moeten beseffen hoe duur de zorg wel niet is. Dit kan de burger namelijk helemaal niet zelfs inschatten. Ik dacht bijna dat een medische behandeling een luxe is en het ziekenhuis een leuk dagje uit in plaats van noodzaak of een basisrecht.

Maar het is hem wel gelukt. Er is een breed (maar niet divers) cultuurpakket opgezet om Nederlandse burgers de ‘Nederlandse identiteit’ op te dringen  bij te brengen. Achttienjarigen krijgen een boekje over de Nederlandse geschiedenis, we leren over en zingen het Wilhelmus en gaan allemaal naar het Rijksmuseum. Op deze manier doet vadertje staat zijn taak en levert brave door en door Nederlandse kinderen met een gezonde dosis VOC-mentaliteit af.