Tekst en beeld door Elvi Kleyn.

 

Hoe het had moeten zijn staat op de achtergrond

Altijd goed weer, in je kop en daarbuiten

Met fiere schreden eindeloos voorwaarts

De werkelijkheid deed niet eens een poging

Tropisch bleek een construct

Het zeil aan je voeten koud

En de buren gevangen in herhaling

Terwijl jonge ouders ruziën tussen de varens,

De pioenrozen hoofdschuddend de kopjes laten hangen,

Zingen vergeet-me-nietje, blauwe regen en treurvijg de blues

Van Conifeer en Kamperfoelie

(die zijn al tijden uit de mode)

Gelukkig zit de zon in een buisje

En laat zijn licht je nooit alleen

Ach, uiteindelijk zijn we allemaal decorstukken

Wankel en in roze gehuld